FENERBAHÇE- Kayserispor: (2 - 0)
Bu maç da önceki maçlarda hep sorulan “bir devam maçı olacak mı?” sorusunu taşıyordu. Üstelik kazanılması halinde averajla bu yıl ilk kez 2.liğe yükselinecekti. Son haftalarda olduğu gibi Fenerbahçe maça çok hızlı başladı. Buradaki “hızlı başlamak” tanımı şöyle açıklanabilir: Top rakipteyken 2-3 kişiyle bastırmak, top ayağa geçtiğinde de çabuk ve ayağa hızlı paslarla ileriye doğru oynamak. Bu oyun tarzı da erken gol getirdi. Presle rakip ceza sahası yakınında alınan top 3 pas sonra Niang’ın ayağından Kayserispor ağlarındaydı.
Ne var ki golden sonra gene izleyenleri korkutan yavaşlatılmış oyuna da dönüverdiler. Volkan Rüştü Ağabey’inin hatırası mirasa devam ederek henüz 15. Dakika dolarken vakit geçirme kurnazlıklarına başlamıştı bile. Bu ise bir Fenerbahçe kalecisine yakışmayan davranışlar silsilesiydi. Diğer oyuncular da Volkan’ın yavaşlatma performansına uyunca izleyicileri bir korku da sarmaya başlamıştı. Bir golle devam eden bir maçın son 15 dakikasının “Fredinin Kabusları” filmi gibi geçeceğini öngörenlerin korkusuydu bu.
Futbolculardaki yavaşlamanın bir diğer nedeni ise “risk yüklenme” korkusuydu. Hızlı oyunda gol ararken hata yapma olasılığını göz ardı eden tüm oyuncular öne geçince bir hata nedeniyle gol yenilmesine neden olma korkusuna kapılmaya başlamışlardı. Neyse ki Lugano’nun farkı 2’ye çıkartan golü geldi de hem oyuncular hem de taraftarlar rahatladılar. Lugano’nun golü gene bir Aragones mirası goldü. Bir gazete “Lugano’nun sırrı” başlığı ile Alex’in kornerlerindeki asistinden söz etmekte. Bu ise Kornerleri de, serbest atışları da asist kabul etme saçmalığının bir sonucu.
“Lugano’nun sırrı” Alex’in kornerleri olmayıp Aragones’in bu takıma kattığı az sayıdaki katkılardan birisinde saklı. Onun öğrettiği şekil rakip kaledeki kornerlerde ceza sahası içinde sadece santrafor kaleciye yakın dururken tüm diğer gol arayanlar ceza sahası dışında topa vurulmasını beklerlerdi. Topa vurulmasına yakın kaleye doğru koşmaya başladıklarında rakip savunma topa mı yoksa tutmaları paylaşılmış oyunculara mı bakacaklarını bilemezlerdi. Bu çok güzel korner taktiği yavaş yavaş terk edilirken sadece Lugano uygulamaya devam ederek bu yıl kornerlerden kafayla 5. Golünü atmış oldu. Oysa bu taktiğin tüm oyuncularla denenmeye devam edilmesi gerekir.
Bana göre maçın en iyisi Selçuk olarak izlendi. Selçuk önemli bir aşama gösterdi. Sadece top ayağındayken değil top rakipteyken de takımına çok yararlı olmakta. Devamlı pozisyon incelemesi yaparak savunmadaki arkadaşlarını, rakiplerinin durumunu saptamaya çalışarak pozisyon alması en önemli özelliği olmaya başladı. Yalnız kendine olan güveni arttıkça rakibe çalım atarak önünü boşaltmaya çalışması bir iki kere top kaptırmasına neden oldu ki bunlara dikkat etmesi gerekecek. Selçuk’la birlikte hocasının ilk kez ön orta alan oyuncusu olarak oynattığı Mehmet Topuz da başarılı bir maç çıkardı. Bu ikilinin Emre olmadığı zaman takıma Baroni’li ikiliden daha fazla yararlı olacağı da anlaşılmakta. Bu maçta Yobo’nun ön plana çıkmasının bir nedeni de Lugano’nun Beşiktaş maçı öncesi sarı kartının bulunmasıydı. Hocalarının ilk hamle sıralamasında önceliği Yobo’ya vermiş olduğu belli olmaktaydı. Alex hem çok koşan görünümüne devam ederek pres bile yapmaktaydı. Ne var ki topa çok sahip olunca bu maçta hata sayısı da biraz fazlaydı. Niang ise Güizavari birkaç golü kaçırmamış olsa maç açık farklı galibiyetle sonuçlanacaktı. Dia’da çizgide tutulması zor bir oyuncu olduğunu ayağına gelen çok sayıda topla ispatladı.
Diğer tüm oyuncular da vasatın üzerinde oynama günlerinde olduklarından bu zor maç kolay kazanılmış oldu. Ne var ki 2. Gol gelmeyecek olsa aynı düşünceler iletilemeyecekti. Bu arada gözler Stoch’u da aramaya devam etti. Bu klâs oyuncudan yararlanmak gerekiyor gibi. Fenerbahçe 4 de 4 başladığı sezonun 2’ci yarısında adım adım ilerlemeye devam ederek 2. liğe ulaşırken Beşiktaş maçını beklemeye başlıyor.
Gelecek maçta buluşmak üzere hoşça kalın.
YMM. Okan İnanç
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder